સ્કુલેથી આવતાં જ્યારે થઈ જતી વાર,
સૌથી વધારે પાડતી હતી બુમો મારી મા,
મારી ભુલ પર જ્યારે પણ પિતાજી મને વઢતાં ત્યારે મા કરતી હતી મારો બચાવ,
રમતાં રમતાં જ્યારે વાગી જતી ઠોકર તે ઠોકર જોઈને મારી મા ગભરાતી હતી,
મને યાદ છે એક વખત માર્યો હતો મને મારા કરતાં પણ વધારે દુ:ખ મા તને થયું હતું,
મા તે હંમેશા મારા માટે પ્રાર્થનાઓ કરી મારી બધી જ મુશ્કેલીઓને પોતાને માથે લીધી,
આજે શોહરત પણ છે, દોલત પણ છે, ઘણી બધી મારી પાસે મોહલત પણ છે,
પરંતુ દુ:ખ છે તે વાતનું મા તેને જોવા માટે આ દુનિયામાં તુ નથી,
જો હોત તે મારા હાથમાં તો રાખી લેતો કરીને ગડબડ ભગવાનના વિધાનમાં,
જેટલા પણ શબ્દો લખો તેટલા છે ઓછા મા તારી શાનમાં,
હે મા આજે પણ તુ રહે છે મારા હૃદયના આકાશમાં...
કુલવંત હેપ્પી
|