જાવેદ અખ્તરના કાવ્યો

W.D Satmeet દર્દ અપનાતા હૈ પરાયે કૌન કૌન સુનાતા હૈ ઔર સુનાયે કૌન વો જો અપને હૈ ક્યા વો અપને હૈ કૌન દુ:ખ ઝેલે આજમાયે કૌન અબ સુકુન હૈ તો ભુલને મે હી લેકિન ઉસ શખ્સ કો ભુલાયે કૌન આજ ફીર દિલ હૈ કુછ ઉદાસ-ઉદાસ દેખિયે આજ યાદ આયે કૌન ***** W.D Satmeet જાતે જાતે વો મુજે અચ્છી નિશાની દે ગયા ઉંમરભર દોહરાઉ એસી કહાની દે ગયા ઉસસે મૈ કુછ પા સકુ એસી કહા ઉમ્મીદ થી ગમ ભી વો શાયદ વારા-એ-મહેરબાની દે ગયા સબ હવાયે લે ગયા મેરે સમંદર કી કોઈ ઔર મુજકો એક કરતી બાદબાની દે ગયા ખૈર મૈ પ્યાસા રહા પર ઈતના તો કિયા મેરી પલકો કી કતારો કો વો પાની દે ગયા ***** W.D Satmeet હર ખુશી મે કોઈ કમી સી હૈ હસતી આંખો મે ભી નમી સી હૈ દિન ભી ચુપચાપ સર ઝુકાયે થા રાત કી નફ્જ ભી થમી સી હૈ કિસકો સમજાયે કિસકી બાત નહિ જહા ઔર દિલ મે ફિર ઠની સી હૈ ખ્વાબ થા યા ગુબાર થા કોઈ ગર્દ ઈન પલકો મે જમી સી હૈ કહ ગયે હમ કિસકે દિલ કી બાત શહર મે એક સનસની સી હૈ હસરતે રાખ હો ગઈ લેકિન આગ અબ ભી કહી દબી સી હૈ