બાઝ્યા અઘક સાથે શિવ, બેમાંથી એકે પ્રગટ્યો જીવ ॥ નામ પાડ્યું તેનુ વાસ્તુ દેવ, વિશ્વકર્માની કરતો સેવ ॥ બન્ને પક્ષને મારે માર, શંકર ગભરાયા તે વાર ॥ વિશ્વકર્માની પાસે જાય, આવી શાંતિ કરે કર્માય ॥ કૃતાક્ષ દૈત્ય અતિ બળવાન, પાર્વતિનું પામ્યો વરદાન ॥ યુધ્ધ મુકીને નાઠા દેવ, મદદે આવ્યા વાસ્તુ દેવ ॥ વાસ્તુ દેવે કપટ કરી, દૈત્ય પત્નીને જઇને છળી ॥ તેના મૃત્યુનાં શુક્રને લઇ, કૃતાક્ષ મારવા પેરવી કરી ॥ પીઠ દિયે પડતા મહાદેવ, પીઠ બળે જીવતો રહ્યો એવ ॥ પિતાક્ષ પાડ્યું તેનું નામ, પછી દાદા શું કરે છે કામ ॥ બ્રાહ્મણ શરમા ક્ષત્રિય વરમા, કરમા અમ પરીવાર ॥ તેને લગતી વંશ જાતિ, સમજી લ્યો શુભ સાર ॥ સતી ઇલા ઇલોડની નાર, અસુરે પજવી અપરંપાર ॥ તેને માટે ઇલોડ રહ્યા, બદ્રિકાશ્રમ છોડી ગયા ॥ વિશ્વકર્મા રહ્યા ઇલોડ, વિશ્વ શોભા કરવાના કોડ ॥ સજીવન ત્યાં કુંડ કર્યા ત્રણ, અવનવા જળ તેમાં ભર્યાં ॥ એ કુંડમાં જઇ કરે સ્નાન, અસાધ્ય રોગી બદલે વાન ॥ અનસૂયા ચ્યવનની નાર, પતિવ્રતા છે અપરંપાર ॥ તેના પતિએ દીધો શ્રાપ, સાંજે વિધવા થા તું આપ ॥ રવિ અસ્તને રોક્યો નાર, અવનીમાં થયો હાહાકાર ॥ રવિ અસ્તને આજ્ઞા કરી, તરત ચ્યવન તો ગયો મરી ॥ દિવ્ય રૂપ ચ્યવનનું કરી, સોળ વર્ષની સતીને કરી ॥ વૃક્ટાસુર માયાવી એ, પણ કરે ઇલાનું તેમ ॥ વાસ્તુ ને દાદા ત્યાં જાય, માયા લોપ કરી પળમાંય ॥ વૃલ્ટાસુર માર્યો તે વાર, ઇલોડ તે આવ્યા તત્કાળ ॥ કન્યાદાનનો મોટો મહિમાય, જગમાં મળે ન જોટો ક્યાંય ॥ કન્યાદાનની ઇચ્છા થઇ, કૃથેળીથી કરી બે કન્યાય ॥ જગકુળ દેવ્યા મોટી કરી, અગણિત લક્ષ્મી નાની સહી ॥ કશ્યપ સુત ભાનુની સાથ, જગદેવ્યાનો આપ્યો હાથ ॥ પરિવૃગ રાજા જે કહેવાય, અગણિત લક્ષ્મી વરી ત્યાંય ॥ સરસ્વતિને બ્રહ્માનો શ્રાપ, યજ્ઞ કરી નીવાર્યો આપ ॥ સ્વધામ જાવા થઇ ઇચ્છાય, ત્યારે સભાજન બોલ્યા ત્યાંય ॥ કોણ અમારી કરશે સહાય, પાંચ પુત્રો બનાવ્યા ત્યાંય ॥ આપી વિદ્યા પ્રેમ ધરી, પણ પાછળથી નષ્ટ કરી ॥ જેવા હથિયાર એવા દેવ, વિશ્વકર્માએ મૂક્યા એવ ॥ વરદાન આપી કીધી સહાય, દુયાય તો ધનુરનો ઘાય ॥ મહાસુદી પાંચમ અમાસ, દશેરા પુંજન કરજો ખાસ ॥ મહાસુદી તેરસને દીન, સર્વે કરજો મમ પૂજાય ॥ શ્રાવણ સુદી એકાદશી, પાંચમો આણોજો પાળજો હસી ॥ એવું કરી વિશ્વકર્માય, ચાલ્યા અક્ષરધામની માંહ્ય ॥ વિશ્વકર્માની બાવની દર અમાસે કરે તે નિશ્ચેત વૈકુંઠ જાય ॥
|