અમદાવાદ ફ્લાઇટ ક્રેશની વરસી: ટાટાની નોકરી છૂટી, હેલ્પલાઇન બંધ; PMO પાસે ન્યાય માંગતા પરિવારો

BY: વેબદુનિયા ન્યુઝ ટીમ

Publish: Thu, 11 Jun 2026 (20:38 IST) Updated: Thu, 11 Jun 2026 (20:51 IST)

Ahmedabad Air Crash Anniversary

12 જૂન, 2025 ના રોજ અમદાવાદ એરપોર્ટ પરથી ઉડાન ભર્યાની ગણતરીની સેકન્ડોમાં જ એર ઇન્ડિયાનું બોઇંગ AI 171 વિમાન ભયાનક અકસ્માતનો ભોગ બન્યું હતું. આ કાળઝાળ દુર્ઘટનામાં વિમાનમાં સવાર 242 મુસાફરોમાંથી કમનસીબે માત્ર 1 જ મુસાફરનો જીવ બચી શક્યો હતો. વિમાનમાં લાગેલી ભયંકર આગને કારણે 241 મુસાફરો સહિત કુલ 260 લોકોએ પોતાના જીવ ગુમાવ્યા હતા. કોઈની ઘોર બેદરકારીના કારણે સેંકડો પરિવારો પાયમાલ થઈ ગયા.

પ્રથમ પુણ્યતિથિએ તાજા થયા ક્યારેય ન રૂઝાનારા જખમ

દેશના ઇતિહાસની આ સૌથી મોટી અને ભયાનક વિમાન દુર્ઘટનાને આજે 12 જૂને પૂરો 1 વર્ષ થઈ ગયો છે. સમય વહી ગયો છે અને પીડિત પરિવારોના આંસુ પણ સુકાઈ ગયા છે, પરંતુ તેમના હૃદયના ઘા હજુ પણ એવા ને એવા જ તાજા છે. આજે પણ આ પરિવારો ન્યાયની આશામાં ભટકી રહ્યા છે અને દરરોજ એ જ સવાલ પૂછે છે કે આખરે કઈ બેદરકારીના કારણે તેમના વહાલાઓ છીનવાઈ ગયા અને આ પાપનો અસલી જવાબદાર કોણ છે?

ઇતિહાસનો કાળો દિવસ અને ઉદયપુરના પરિવારોની અવિસ્મરણીય પીડા

12 જૂન, 2025 ની એ કાળી ક્ષણ ઇતિહાસના પાના પર અમર થઈ ગઈ, જેણે સેંકડો પરિવારોની ખુશીઓ હંમેશા માટે છીનવી લીધી. અમદાવાદથી લંડન જવા નીકળેલું આ વિમાન હવામાં ભડકે બળ્યું અને જોતજોતામાં રાખ થઈ ગયું. આ અકસ્માતમાં ઉદયપુરના વરદી ચંદ મેનારિયા, પ્રકાશ મેનારિયા તેમજ શુભ મોદી અને શગુન મોદી જેવા અનેક નિર્દોષ લોકોએ જીવ ગુમાવ્યા, જેના કારણે તેમના પરિવારોની જિંદગી કાયમ માટે બદલાઈ ગઈ.

પિતાને ગુમાવ્યા બાદ પરિવારનો એવિએશન સિસ્ટમ પરથી ઉઠેલો વિશ્વાસ

આ અકસ્માતમાં જીવ ગુમાવનાર વર્દીચંદ મેનારિયાના મોટા પુત્ર દીપક મેનારિયાએ પોતાનું દુઃખ ઠાલવતા જણાવ્યું હતું કે, આ ભયાનક ઘટના બાદ તેમના પરિવારનો કોઈ પણ સભ્ય એટલો ડરી ગયો છે કે ક્યારેય વિમાનમાં બેઠો નથી. અકસ્માત બાદ તુરંત જ ટાટા મેમોરિયલ ટ્રસ્ટ અને એર ઇન્ડિયાના ઉચ્ચ અધિકારીઓ તેમના ઘરે સાંત્વના આપવા આવ્યા હતા. તેમણે પરિવારને વળતર આપવાની મોટી મોટી વાતો કરી હતી, જેનો પરિવારે નમ્રતાપૂર્વક ઇનકાર કર્યો હતો.

 ટાટામાં મળેલી નોકરીનું માનસિક દબાણ અને અધૂરા વચનો

કંપની દ્વારા આપવામાં આવેલા આશ્વાસન મુજબ દીપક મેનારિયાને ટાટા કંપનીમાં નોકરી તો આપવામાં આવી, પરંતુ ત્યાં પરિસ્થિતિ ધાર્યા કરતાં સાવ વિપરીત હતી. નોકરી દરમિયાન તેમની પર કામનું માનસિક દબાણ એટલું બધું વધારી દેવામાં આવ્યું કે આખરે કંટાળીને તેમણે ગણતરીના મહિનાઓમાં જ નોકરી છોડી દેવી પડી. અધિકારીઓ દ્વારા પીડિતોને આશ્વાસન આપવા કરાયેલા તમામ વચનો માત્ર કાગળ પર જ અધૂરા રહી ગયા.

બંધ પડેલી હેલ્પલાઇન અને વહીવટીતંત્રનો અસંવેદનશીલ વ્યવહાર

પીડિત પરિવારોના સ્થિતિ આજે વધુ દયનીય બની ગઈ છે. અકસ્માત બાદ જે પરિવારોના સપોર્ટ માટે સ્પેશિયલ હેલ્પલાઇન નંબર શરૂ કરવામાં આવ્યો હતો, તે નંબર હવે કાં તો બંધ આવે છે અથવા કોઈ જવાબ આપતું નથી. જો ભૂલેચૂકે કોઈ ફોન ઉપાડે તો પણ નકારાત્મક અને અસંતોષકારક જવાબો મળે છે. પીડિતોએ ન્યાય માટે વારંવાર સત્તાવાળાઓને ઇમેઇલ કર્યા, પરંતુ સામેથી કોઈ પણ પ્રકારનો પ્રત્યુત્તર મળ્યો નથી.

અંતિમ અવશેષો મેળવવા માટે વલખાં અને માસૂમ દીકરીની માસૂમ આશા

દીપક મેનારિયાએ તેમના પિતાના મૃતદેહની ઓળખ કરી લીધી હોવા છતાં, એર ઇન્ડિયાએ હજુ સુધી તેમના પિતાના પવિત્ર અંતિમ અવશેષો (અસ્થિ કે શરીરના ભાગો) પરિવારને સોંપ્યા નથી. આનાથી પણ વધુ હૃદયદ્રાવક બાબત એ છે કે દીપકની 6 વર્ષની માસૂમ પુત્રી હજુ પણ અજાણ છે કે તેના દાદા હવે આ દુનિયામાં નથી. તે આજે પણ દાદાના લંડનના જૂના મોબાઈલ નંબર પર વોઈસ મેસેજ મોકલીને પૂછે છે કે, "દાદા, તમે લંડનથી ક્યારે પાછા આવશો?"

પીએમઓ (PMO) ને પત્ર અને ન્યાય માટે પીડિતોની આખરી પોકાર

દીપક કહે છે કે આ અસહ્ય પીડા માત્ર તેમની એકલાની નથી, પરંતુ અકસ્માતનો ભોગ બનેલા તમામ 241 પરિવારો આજે આવી જ સત્તાધીશોની ઉદાસીનતાનો સામેનો કરી રહ્યા છે. આ પરિવારોએ ભેગા મળીને વડાપ્રધાન કાર્યાલય (PMO) ને પણ લેખિત પત્ર પાઠવી ન્યાયની ગુહાર લગાવી છે, પરંતુ હજુ સુધી કોઈ મદદ મળી નથી. તમામ પરિવારોની સરકાર પાસે એક જ માંગ છે કે આ અકસ્માત પાછળનું સાચું કારણ બહાર લાવવામાં આવે અને જે પણ ગુનેગાર હોય તેને કડકમાં કડક સજા થાય.